ما همه نادریم

خورشید در میانه آسمان بود Ú©Ù‡ سپاهیان نادرشاه Ø§ÙØ´Ø§Ø± وارد دهلی شدند به پادشاه ایران زمین Ú¯ÙØªÙ†Ø¯ اجازه Ù…ÛŒ دهید وارد قصر پادشاه هند Ù…ØÙ…د گورکانی شویم ØŸ
نادرشاه Ú¯ÙØª اینجا نیامده ایم Ù¾ÛŒ تخت Ùˆ تاخ ØŒ بگردید Ùˆ مزدوران Ø§Ø´Ø±Ù Ø§ÙØºØ§Ù† را بیابید .
هشتصد مزدور اشر٠، Ú©Ù‡ بیست سال ایران را ویران ساخته بودند را Ú¯Ø±ÙØªÙ†Ø¯ . نادر رو به آنها کرد Ùˆ Ú¯ÙØª : چگونه بیست سال در ایران خون ریختید Ùˆ به ناموس کسی رØÙ… نکردید ØŸ ! آیا Ùکر نمی کردید روزی به این درد Ú¯Ø±ÙØªØ§Ø± آیید ØŸ
مزدوری Ú¯ÙØª Ù…ÛŒ پنداشتیم همه مردان ایران ØŒ شاه سلطان ØØ³ÛŒÙ† هستند Ùˆ ما همواره با مشتی ترسوی صÙÙˆÛŒ روبروییم.
از میان سپاه ایران ÙØ±ÛŒØ§Ø¯ÛŒ برخواست Ú©Ù‡ ما همه نادریم ! Ùˆ مردان سپاه بارها این سخن را از ته ØÙ†Ø¬Ø±Ù‡ ÙØ±ÛŒØ§Ø¯ کشیدند . " ما همه نادریم "
و به سخن ارد بزرگ : کشوری که دارای پیشوایی بی باک است همه مردمش قهرمان و دلیر می شوند .
اگر خوب گوش هایمان را تیز کنیم ÙØ±ÛŒØ§Ø¯ های سربازان ایران را باز هم Ù…ÛŒ شنویم " ما همه نادریم "
&am p;nbsp;