نوروز در ده هزار سال بعد
پادشاه ایران جمشید ØŒ شب بیست Ùˆ نهم Ùروردین ØŒ در خواب دید ایران را آذین بسته اند اما هیچ کس را نمی شناخت . آدمها تن پوش دیگری داشتند .
همه Ù…ÛŒ دویدند ØŒ یکی Ú¯Ùت اینجا چرا ایستاده ایی ØŸ ! جشن نوروز بزودی Ùرا Ù…ÛŒ رسد باید آن را با خویشاوندانت پاس بداری !
جمشید با تعجب Ú¯Ùت Ùردا جشن نوروز را آغاز Ù…ÛŒ کنم ! چرا امروز Ù…ÛŒ دوید ØŸ
آن مرد Ú¯Ùت جمشید ده هزار سال پیش این جشن را بر پا نمود ! زودتر به خانه ات رو Ú©Ù‡ خویشاوندانت چشم بدر دارند !
جمشید از خواب پرید Ùˆ Ùهمید جشن نوروز جاودانه است .
او نوروز را به روشنی Ùˆ بزرگی برگزار نمود Ùˆ در آنجا رو به ایرانیان کرد Ùˆ Ú¯Ùت اگر شدنی بود هر روز را نوروز Ù…ÛŒ نامیدم ...
نوروز ماند چون همراه بود با سرشت آدمیان Ùˆ طبیعت همانگونه Ú©Ù‡ ارد بزرگ Ù…ÛŒ گوید : نوروز ایرانیان ØŒ Ùرخنده جشن زمین Ùˆ آدمیان است Ùˆ Ú†Ù‡ روزی زیباتر از این ØŸ ...